De muziekvereniging
is op 22 augustus 1922 opgericht in café Liedenbaum.
Het initiatief
wordt genomen door een aantal leden van het R.K. Kerkkoor van de St.
Stephanusparochie. Aanvankelijk is het de bedoeling om tijdens kerkelijke
activiteiten, zoals processies, het parochiële koor te ondersteunen. Maar daar
blijft het niet bij:
ook
tijdens wereldlijker evenementen, zoals bruiloften, is de fanfare van de partij.
Overmoedig geworden door het prille succes gaan de muzikanten al snel naar
allerlei concoursen. De successen zijn evenwel te mager om er hier melding van
te maken. Wie overigens lid wilde worden van de fanfare moest in die jaren
nogal wat geld neertellen: als inleggeld het voor die tijd formidabele bedrag
van twintig gulden en per week nog eens een contributie van vijftig cent. Ook
niet mis. Die vrij hoge contributie heeft niet lang stand gehouden. Al na enkele
jaren werd het ledengeld gehalveerd en het inleggeld van twintig gulden
geleidelijk terugbetaald.
Hendrik Stoelers was de eerste dirigent van het
prille orkest. Als oud-lid van een militaire kapel kon hij alle instrumenten
bespelen. Maar
daarnaast
was er een ander sterk punt van deze musicus; hij kon een bus besturen, hetgeen
St. Gregorius een stuk mobieler maakte. Als de fanfare in 1924 lid wordt van de
Koninklijke Nederlandse Federatie neemt het, dan wel met succes, deel aan
concoursen. Heel Hertme viert feest als de St. Gregorius-muzikanten in 1926 een
eerste prijs behalen op een concours in Haaksbergen. Vele jaren later, als
Kardinaal Alferink de Passiespelen in Hertme bezoekt, spreekt de toenmalige
voorzitter Gerard Kemna van St. Gregorius de prelaat toe: 'Wij brengen u een
serenade in ons gewone pak, omdat we financieel niet bij machte zijn uniformen
aan te schaffen.' Het weerwoord van de Kardinaal is verpletterend: 'Pastoor
Veeger, hier de grote promotor en organisator van het Openluchttheater, kan 200
mensen kleden voor de openluchtspelen. Ik weet zeker dat hij er ook wel voor kan
zorgen dat twintig mensen van de fanfare een uniform krijgen.' Een jaar later,
in 1958 wordt inderdaad de vereniging in nieuwe
uniformen
gestoken. Pastoor Veeger, een vermogend man, betaalt de uniformen zelf. Er is
echter wel een voorwaarde: De St. Gregorius-muzikanten moeten jaarlijks acteren
in de Passiespelen en collecteren bij de Kerststal . . .
Weer een jaar later krijgt de Hertmer muziekvereniging er een nieuwe afdeling
bij: een drumband. Met trommels, gemaakt van van kruidenvaatjes. In 1970 is er
een hoogtepunt voor de Hertmer trommelaars; deelname aan het Wereld Muziek
Concours in het Limburgse Kerkrade. Nog weer enkele jaren later wordt de
drumband uitgebreid met een lyra-korps. Het drum-lyrakorps kan zich op muzikaal
niveau meten met de besten uit het land. In 1985 wordt een malletband opgericht,
die in de afgelopen jaren is uitgegroeid tot een band van formaat. Voor de fanfare
breken er begin jaren zeventig moeilijke tijden aan. Na het ontvallen van
pastoor Veeger en het vertrek van de dirigent geraakt het orkest in het slop.
Het is maart 1973 als pastor Koch naar Hertme komt. Een secuur en ijverig
priester met heel andere ideeën dan zijn voorganger. Als pastor Koch wordt
ingehaald, staat de muziekvereniging op een laag pitje. Al langere tijd zijn er
geen repetities geweest. Gerard Kemna, de voorzitter, heeft met een groepje
muzikanten enkele repetities gehouden en zo is het toch nog mogelijk om pastor
Koch op feestelijke wijze . . . en met muziek in te halen. Temeer blijkt dat
een muziekvereniging een onmisbare schakel is in de gemeenschap. Daarom vragen
enkelen uit het dorp aan de nieuw pastor of deze geen aanzet kan geven om de
muziekvereniging weer van de grond te krijgen. De pastor geeft aan dat hij
het
wel wil proberen. Hij neemt contact op met Gerard Kemna
en deze trommelt leden en oud leden op voor een vergadering. Op deze vergadering
is ook uitgenodigd de heer Draaijer, directeur van de muziekschool in Borne. Ook
hij is het er over eens dat de muziek in Hertme nieuw leven ingeblazen moet
worden. Maar hoe? . . . Nu is bij de muziekschool
in Borne een docent in dienst die volgens Draaijer wel bereid is, om voor een
niet al te groot bedrag, de leiding van de St. Gregoriusfanfare op zich te
nemen. En zo komt de heer Haitjema naar Hertme, en binnen niet al te lange tijd
gaan de muzikanten weer de straat op en kunnen er weer serenades gebracht
worden. Ook neemt het fanfareorkest, onder leiding van Piet Haitjema, weer met succes deel aan marswedstrijden en podiumconcoursen. In
1982 komen er zelfs nieuwe uniformen. Anno 2004 staat het orkest onder leiding
van Jan Geuke en speelt het in de afdeling Uitmuntendheid van de KNFM. Al eerder, medio en
eind zeventiger jaren, profiteert de vereniging van de woningbouw in Hertme; de
bevolkingsaanwas leidt tot groei en bloei van de vereniging. Met zo'n tachtig
werkende leden is de muziekvereniging St. Gregorius niet meer weg te denken uit
de gemeenschap!
ook
tijdens wereldlijker evenementen, zoals bruiloften, is de fanfare van de partij.
Overmoedig geworden door het prille succes gaan de muzikanten al snel naar
allerlei concoursen. De successen zijn evenwel te mager om er hier melding van
te maken. Wie overigens lid wilde worden van de fanfare moest in die jaren
nogal wat geld neertellen: als inleggeld het voor die tijd formidabele bedrag
van twintig gulden en per week nog eens een contributie van vijftig cent. Ook
niet mis. Die vrij hoge contributie heeft niet lang stand gehouden. Al na enkele
jaren werd het ledengeld gehalveerd en het inleggeld van twintig gulden
geleidelijk terugbetaald.
Hendrik Stoelers was de eerste dirigent van het
prille orkest. Als oud-lid van een militaire kapel kon hij alle instrumenten
bespelen. Maar
daarnaast
was er een ander sterk punt van deze musicus; hij kon een bus besturen, hetgeen
St. Gregorius een stuk mobieler maakte. Als de fanfare in 1924 lid wordt van de
Koninklijke Nederlandse Federatie neemt het, dan wel met succes, deel aan
concoursen. Heel Hertme viert feest als de St. Gregorius-muzikanten in 1926 een
eerste prijs behalen op een concours in Haaksbergen. Vele jaren later, als
Kardinaal Alferink de Passiespelen in Hertme bezoekt, spreekt de toenmalige
voorzitter Gerard Kemna van St. Gregorius de prelaat toe: 'Wij brengen u een
serenade in ons gewone pak, omdat we financieel niet bij machte zijn uniformen
aan te schaffen.' Het weerwoord van de Kardinaal is verpletterend: 'Pastoor
Veeger, hier de grote promotor en organisator van het Openluchttheater, kan 200
mensen kleden voor de openluchtspelen. Ik weet zeker dat hij er ook wel voor kan
zorgen dat twintig mensen van de fanfare een uniform krijgen.' Een jaar later,
in 1958 wordt inderdaad de vereniging in nieuwe
uniformen
gestoken. Pastoor Veeger, een vermogend man, betaalt de uniformen zelf. Er is
echter wel een voorwaarde: De St. Gregorius-muzikanten moeten jaarlijks acteren
in de Passiespelen en collecteren bij de Kerststal . . . 
het
wel wil proberen. Hij neemt contact op met Gerard Kemna
en deze trommelt leden en oud leden op voor een vergadering. Op deze vergadering
is ook uitgenodigd de heer Draaijer, directeur van de muziekschool in Borne. Ook
hij is het er over eens dat de muziek in Hertme nieuw leven ingeblazen moet
worden. Maar hoe? . . . Nu is bij de muziekschool
in Borne een docent in dienst die volgens Draaijer wel bereid is, om voor een
niet al te groot bedrag, de leiding van de St. Gregoriusfanfare op zich te
nemen. En zo komt de heer Haitjema naar Hertme, en binnen niet al te lange tijd
gaan de muzikanten weer de straat op en kunnen er weer serenades gebracht
worden. Ook neemt het fanfareorkest, onder leiding van Piet Haitjema, weer met succes deel aan marswedstrijden en podiumconcoursen. In
1982 komen er zelfs nieuwe uniformen. Anno 2004 staat het orkest onder leiding
van Jan Geuke en speelt het in de afdeling Uitmuntendheid van de KNFM. Al eerder, medio en
eind zeventiger jaren, profiteert de vereniging van de woningbouw in Hertme; de
bevolkingsaanwas leidt tot groei en bloei van de vereniging. Met zo'n tachtig
werkende leden is de muziekvereniging St. Gregorius niet meer weg te denken uit
de gemeenschap! 