Klootschieten kent in Hertme een zeer
lange traditie. In oktober viert de Klootschiet Vereniging Hertme haar
65-jarig bestaan. Vanwege het jubileum werpen de leden nu in nieuwe
blauw-gele trainingspakken en dat gaat prima.
In het begin van de twintigste eeuw
werd er in de omgeving van Hertme al klootgeschoten. ‘Meestal daagde één
persoon een ander uit en ging het hele dorp mee. Puur om te kijken.
Dikwijls werd er rondom het klootschieten een heroïsche strijd gevoerd
waarover nog lang werd nagepraat.’
Dennis Lucas (31), secretaris van de Hertmese klootschieters, heeft deze
wijsheid uit een boek, ooit samengesteld ter ere van de landelijke
klootschietsport. ‘In Hertme werd in 1941 een eigen vereniging opgericht.
Een vreemde tijd eigenlijk, want het was oorlog. Hoewel we vrijwel niets
op papier hebben van die eerste jaren, kan het wel kloppen. De eerste
jaren van de oorlog speelden zich vooral in het westen van het land af.’
Herman Kroeze en Hendrikus Kemna staan aan de wieg van de club, die nu
honderd leden telt. ‘We pakken het allemaal heel professioneel aan. Spelen
eens in de twee weken competitie en er is elke week wel iets leuks bij ons
te doen. Zelf deed ik ooit mee aan het Europees Kampioenschap in Duitsland
en afgelopen mei was Manon Kievits, een jong lid van ons, in Italië om mee
te doen aan de wereldkampioenschappen.’ De leden, die voornamelijk uit
mannen bestaan, zijn best fanatiek. Dennis zelf speelt in Heren 1 en legt
uit dat klootschieten een sport is van kracht en concentratie. ‘Een kloot
weegt gemiddeld een pond. Er komt echt wel een beetje kracht bij kijken om
de kloot zo ver mogelijk weg te gooien. Dat kun je onderhands of met een
slingerbeweging doen. Daarbij moet je rekening houden met oneffenheden in
de grond. We spelen op het veld, op straat of op zandwegen. Een bultje in
het gras doet de bal natuurlijk ergens anders terechtkomen dan je wilt.’
Elke zondag wordt er gespeeld aan de Zwartkotteweg, naast hotel-restaurant
Jachtlust. ‘En dat is ook onze sponsor en de plek waar we na afloop samen
iets drinken. We hopen trouwens dat onze baan aan de Zwartkotteweg
verlengd kan worden. Daar zijn we al lange tijd mee bezig, maar niet
iedereen wil er aan meewerken.’ Klootschieten is een echte buitensport.
‘Veel mensen kunnen het, maar er komt wel enige discipline bij kijken. Ik
vind het leuk om bij elke wedstrijd toch zo’n vijf kilometer te lopen. Je
bent gewoon lekker in beweging.’ Trots zijn de leden op de nieuwe kleding.
Het eerste pak waarin ooit gespeeld werd was bruin met geel. Later koos de
vereniging voor een hardblauwe uitstraling en nu wordt er gesport in
blauw/geel. ‘We zijn er trots op en zullen er lang plezier van hebben want
klootschieten is een sport, die blijft. Absoluut. Het is gezellig samen en
ook het wedstrijdelement zit erin. We zijn zowel bij de Twentse als
Nederlandse kampioenschappen en strijden ook mee om de zilveren kloot. Wat
meer vrouwen er bij zou nog kunnen, maar verder heeft onze vereniging
nauwelijks wensen.’
